Inside

All Time Top 50 News

Literature (साहित्य)
Sahadev Poudel: कविता: मेरा आँखा उघ्रिन लागे जस्तो छ PDF Print E-mail
Share
Written by Sahadev Poudel   
Sunday, 11 October 2009 04:03
खै के भनु
आज दिपावलीको दिन भएर होला
धेरै दिनदेखी बन्द भएको यो आँखा
आज उघ्रिन लागेको छ
शायद लाहुरे दाईको सम्झनाले होला
गुलाबको काँडाले घोचेर होला
सयपत्री फुलको बासनाले होला
म त अनायस झस्किन पुगेछु
चारैतिर अंध्यारो नै अंध्यारो देख्छु
यो टुहुरो समाजको चिच्याहट आवाज यो कानले सुन्छु
तै पनि मेरो आँखा उघ्रिन लागे जस्तो छ
लाहुरे दाई लाहुर गएको पनि ८८ बर्ष भई सकेछ
यहाँको बनले पनि ८८ बसन्त पार गरिसकेछ
लाहुरे दाईको कबिताका मसीहरु पनि उडी सकेछ
उसको दौरा सुरुवाल पनि फाटेर पुरानो भईसकेछ
झन अहिले त उसको नाम नै मेटिन लागि सकेछ
यस्तो दु:खद अवस्थामा पनि
मेरो कोमल आँखाहरु उघ्रिन लागे जस्तो छ
म यो कलम उठाएर "युद्ध जारी छ" भन्न लागे जस्तो छु
उसको आधा सताब्दीको उमेर पनि मेरो जीवनमा जोड्न लागे जस्तो छु
अनि यो बन्द भएको आँखालाई पनि
अब म रंगिन संसार देखाउन उघ्राउदैछु
लाहुरे दाईले लेखेको कबितामा उठेको मसिमा
म मेरो नयाँ मसिले पुरानो अक्षर लेख्दैछु
लियोनार्दो दा भिन्चीले छाँया पारे जस्तै
म पनि यो काँचो कागजको नेपाली अक्ष्यरमा छाँया थप्दैछु
कुहिरो र अन्धकार रातको समयमा म मेरा आँखा मिच्दै
इनार, कुवा, सडक, मैदान र झेलखानाको छेउमा गएर यो आँखा उघार्न लागेको छु
सबैलाई सोध्धै हिड्छु- "यहाँ बाँच्न र मर्न कस्तो छ?"
उनीहरुको उत्तर सुन्छु- "यहाँ बाँच्न र मर्न धेरै सस्तो छ"
यस्तै कुरा सुनेर होला मेरो आँखा उघ्रिन लागे जस्तो छ
लाहुरे दाईलाई बाँच्न यहाँ,
काशी, बनबास, झेलखाना र मसानघाट धाउनु पर्‍यो
मलाई पनि बाँच्न यस्तै यस्तै गरी चाहर्नु पर्ने त होइन?
तर मलाई लाग्छ-
"मेरो पनि यो जीवन आधा सताब्दी मै बित्ने त होइन?"
"यो रहर लाग्दो जीवन कसैले खोस्ने त होइन?"
धेरै कराउँछु- "लाहुरे दाईलाई खोज्ने त होइन?"
तर उत्तर केवल हावा "सुइय गर्छ"
प्रत्येक बार लाहुरे दाईको सम्झनाले सताइरहन्छ
सम्झनाले छट्पटिएको मेरो आँखा अब उघ्रिन लागे जस्तो छ
तर मेरो लाहुरे दाई मलाई सम्झेर कहिल्यै आउँदैनन्
आउँछन्, मेरो लाहुरे दाई हरेक बर्ष यही समयमा यही आउँछन्
बिडम्बना भनु कि या नियती केवल उनको फोटो मात्र
मेरो लाहुरे दाई कोही होइनन् तर एक लक्ष्मी हुन्
उनी यहाँ आएपछि मेरो धन होइन,
मेरो मन बढ्छ।
लाहुरे दाईको सम्झनामा दुई शब्द बेलुनमा भरेर पठाउँछु
"तपाईं लाई कस्तो छ?"
अब, धेरै समय बाँकी छैन, मेरो आँखा उघ्रिन लागे जस्तो छ
केवल लाहुरे दाइको रुप, गुण, बिद्या र एश्वर्यलाई हेर्न
अनि केवल लाहुरे दाईको बिडो थाम्न
त्यसैले त भन्दै छु-
"मेरो आँखा उघ्रिन लागे जस्तो छ।"

-सहदेब पौडेल "अरुण"

कक्षा- १०
रोल नं- २
मिती २०५१/१/८ बिहीवार ११: ३९ बजे
 
-Sahadev Poudel in New York 
 
Copyrights and acknowledgements: All  literary works published in this site are copyrighted material of respective publisher and author/poet. If you wish to reuse or republish any of the material from this site please read our copyright policy and terms of service/use for details.
Add a comment
Read 0 Comments... >>
 
Anupama Sapkota: Poetry: WHO AM I? PDF Print E-mail
Share
User Rating: / 1
PoorBest 
Written by Anupama Sapkota   
Sunday, 11 October 2009 04:00
As the days pass along,      
As time moves on
A question,
A very essential one indeed
Forms in my mind… 
This question haunts me day and night,
making me desperate for an answer. 
This question, who am I?
Is so powerful that many great and wise,
Many great and wise have not been able to answer it… 
As the days pass, I realize
I am the person who wants to reach the moon,
I am the person who wants to fly,
I am the person who can do anything… 
I am who I am,
A person who is bold and strong,
Wise and cunning… 
A person who is always striving for more…
This belief makes me stronger and makes me feel
I am the one who is the best, above anything and anyone… 
I am the person who can control the nature
I am the person who will gain victory
even if it means destroying others
I am the one who is IMMORTAL… 
Yet as I see times pass by,
As I see days turn into night and back to day again,
A bright ray of answer comes to me… 
It is a voice from nature which says:
You are not who you think you are!
You are but a mere creation of nature… 
You are a child nature,
You are the one sent to the Earth to spread
Love, Humanity and Peace…
Alas! My eyes opened and I
eternally realized, I am not
IMMORTAL… 
I am a creation of nature
A mere object that can be destroyed
Anywhere and anytime if I go against nature… 
Let this be a lesson,
A lesson to all young and old
You are what you are,
And don’t try to change it…
Be who you are and learn to accept it…

-Anupama Sapkota, Jersey City, NJ, USA.

Note: This poetry won first prize at Laxmi Prasad Devkota 100th Anniversary Program in Queens, New York on 10th October, 2009. The event was organized by International Nepalese Literary Society (INLS), New York Chapter. Anupama had won 2 more poetry competition in first place in the past.
 
Read her poetry:
 
Copyrights and acknowledgements: All  literary works published in this site are copyrighted material of respective publisher and author/poet. If you wish to reuse or republish any of the material from this site please read our copyright policy and terms of service/use for details.
 
Add a comment
Read 0 Comments... >>
 
Pragya Sapkota: Poetry: MOTHER EARTH PDF Print E-mail
Share
User Rating: / 1
PoorBest 
Written by Pragya Sapkota   
Sunday, 11 October 2009 03:54
As I walk along the streets, I see many cars and
different types of vehicles puffing
polluted black smoke out of their engines 
As I walk more I see people,
THE CITIZENS OF EARTH
Throwing their filthy litter everywhere
Doesn’t that hurt the Earth? 
It may not seem like it but the Earth is a gigantic living thing
It also gives a lot of other living creatures a home to live in 
So how does it feel to hurt a giant living thing? 
I also see people throwing their waste into
Rivers and waterways
Are we that heartless? 
Do we not know that there are creatures living underwater?
They all depend on water, even we do! 
There is a lot of air, water and land pollution
Going on the earth… 
I wonder can we prevent these things from happening?
YES we can, if we all work together 
This earth has given us a lot of opportunities
So we need to give her something in return…
So lets be proud and say YES! We can help
We can help our mother Earth and make our future better
Lets all work together to liver in peace and happiness… 

-Pragya Sapkota, Jersey City, NJ, USA.
 
This poem was recited at Laxmi Prasad Devkota 100th Anniversary in Queens, New York on 10th October, 2009.
 
Read her poetry: 
 
Copyrights and acknowledgements: All  literary works published in this site are copyrighted material of respective publisher and author/poet. If you wish to reuse or republish any of the material from this site please read our copyright policy and terms of service/use for details.
Add a comment
Read 0 Comments... >>
 
२४ जना राजनैतिक क्षेत्रका साहित्यकारलाई महाकवि देवकोटा शताब्दी पुरस्कारद्वारा सम्मान गरिने PDF Print E-mail
Share
Written by Narendraraj Prasai   
Wednesday, 07 October 2009 00:30
काठमाडौं - महाकवि लक्ष्मीप्रशाद देवकोटा शताब्दी महोत्सव आयोजक समितीले बिसं. २००० सालसम्म जन्मेका राजनैतिक क्षेत्रका चौबीस जना साहित्यकारलाई महाकवि देवकोटा शताब्दी सम्मान पुरस्कारद्वारा सम्मान गर्ने निर्णय गरेको छ ।
Add a comment
Read 0 Comments... >>
Read more...
 
४ साहित्यिक पत्रकारहरूलाई देवकोटा शताब्दी सम्मान PDF Print E-mail
Share
Written by Narendraraj Prasai   
Monday, 05 October 2009 14:29
काठमाडौं- महाकवि देवकोटा शताब्दी महोत्सवले २००० सालसम्म जन्मेका चारजना साहित्यिक पत्रकारहरूलाई महाकवि देवकोटा शताब्दी सम्मान प्रदान गर्ने निर्णय गरेको छ ।
Add a comment
Read 0 Comments... >>
Read more...
 
१०० जना नेपाली स्रष्टाहरुलाई महाकवि देवकोटा शताब्दी सम्मान PDF Print E-mail
Share
User Rating: / 1
PoorBest 
Written by Narendraraj Prasai   
Thursday, 24 September 2009 03:02
काठमाडौं- महाकवि देवकोटा शताब्दी महोत्सवले नेपाली भाषा साहित्यका १०० जना स्रष्टालाई महाकवि देवकोटा शताब्दी सम्मान प्रदान गर्ने निर्णय गरेको छ ।
Add a comment
Read 0 Comments... >>
Read more...
 
Prathaa Magar: कविता: सम्झनाका तरेलीहरुमा भाई टीका PDF Print E-mail
Share
Written by Prathaa Magar   
Monday, 14 September 2009 20:57
दश बर्ष पछि,
पोहर साल म फेरी आफू जन्मेको त्यो गाउँ पुगें,
पहाडको त्यो गाउँबाट हाम्रो परिवार बेशी झरेको पनि दुई दशक भई सक्यो,
अब म जन्मेको घर, घर रहेन, एउटा भग्‍नाबशेस्‌ मात्र बन्‍न पुगेको छ ।
तैपनि त्यही सयपत्री र गूड्धौली फूलहरुको याद गर्दै,
बाल्यकालमा खेलेको धुलउटीको स्मरण गर्दै,
म मेरो जीबनका पहिलो पाइलाहरुको डोभहरु खोज्दै र पछ्‍याउँदै,
फेरी रानी बनको त्यो छेउमा पुगें ।
रानी बनको छेवैमा रहेको मेरो त्यो प्यारो घर
जहाँ म जन्मिएँ, हुर्किएँ
जहाँ हर तिहार मेरी दिदी भाईटीकामा मलाई निधारमा सप्तरङ्गी टीका लगाइ दिन आउँथिन्‌ ।
आङ्गनको वोरीपरी जब सयपत्री र गूड्धौली फूलहरु ढकमक्क फुल्न थाल्‍थ्‍यो-
म भाईटीकाको मिठो सपना देख्दै,
दिदीले लगाइदिने नयाँ ढा‍का टोपी र
मिठो सेल रोटीको कल्पना गर्दै,
दिदीको अधैर्य प्रतिक्षामा हुन्थें ।

समयले कस्तो कोल्टे फेर्दो रहेछ-
दिदीको हातको टीका नथापेको पनि
दश बर्ष नाघेछ
जीबनको अर्थ खोज्दा खोज्दै,
परदेशमा बरालिँदा बरालिदै
पत्तै भएन दिदीसँग कति टाढा हुन पुगिएछ ।

मलाई याद छ,
दिदीले भाईटीकामा परदेशमा रहेका दाजुको नाममा
घरको मुल ढोकासँगैको भित्तामा
दाजुको नाममा टीका लगाइदिनु हुन्थ्यो
र,
म अहिले भाब बिह्वल हुँदै सोच्दैछु,
मेरी दिदीले त्यसरी नै मलाई पनि उनको घरको भित्तामा
टीका थमाइ दिएकी होलिन्‌ मेरो अनुपास्थितीमा !

कस्तो नाता यो भाईटीकाको !
जति समय दिदी-भाइ, दाजु-बहिनीको बिछोड भए पनि
सम्झनाका तरेलीहरुमा
भाईटीकाको मोहकता र दिदीको स्नेहले छोड्दै नछोड्ने ।
 

तर,
अहो!
यसपालीको भाईटीकामा
दश बर्षपछि,
फेरी मेरो निधार सप्तरङ्गी टीकाले रङ्गिने भएको छ,
नेपालबाट भर्खरै आएकी
एउटी सानी बहिनीले
मलाई आफ्नो दाजु मानेर भाईटीका लगाइदिने भएकिछिन्‌,
म खुशीले दङ्‍ग र फुरुङ्ग भएको छु,
फेरी गाउँको सयपत्री र गूड्धौली फूलहरुको याद झल्झली भएर आएकोछ,
फेरी मेरी दिदीको हातबाट टीका थाप्दाको त्यो अबिस्मरणीय क्षण मनमा बल्झेको छ,
र, म यतिखेर-
फेरी भाईटीकाको त्यो दिनको अधैर्य प्रतिक्षामा पर्खि बसेकोछु ।

-प्रथा मगर
हाल: न्यू जर्सी, युएसए, अक्‍टोवर २५, २००८
पुर्ख्यौली घर: गुल्मी
Comments? 917-570-1098. Or   This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
Note: My sister Priyanka Thapa listening Kauda Magar language song and trying to understand the meaning and memorising her dance moves using her tiny iPod Shuffle before the performance at Rubin Museum of Arts auditorium in Manhattan, New York on July 8, 2009. Photos: eEyeCam
 
Copyrights and acknowledgements: All  literary works published in this site are copyrighted material of respective publisher and author/poet. If you wish to reuse or republish any of the material from this site please read our copyright policy and terms of service/use for details.
Add a comment
Read 0 Comments... >>
 
More Articles...
<< Start < Prev 21 22 23 24 25 26 27 28 29 Next > End >>

Page 24 of 29

Be the first to know

Member Login





OUR COMMITMENT

USNepalOnline.Com is a New York-based popular community news portal dedicated to the Nepalese community in New York and around the world. We bring news and views from Nepal and from the Nepalese Diaspora. We are committed to providing a wide array of international features relating to Nepalese politics, people, lives, culture and so on. Our dedicated editors, representatives, and contributors in New York, Nepal and from elsewhere work to bring Nepal and the Nepalese into the cyber-world as it happens. We operate as a primary news source that touches the lives of the Nepalese community in ways that matter most to our readers. Our mission is to provide quality news and educational resources about Nepalese culture and its people within and beyond the Nepalese-American community.